ఇజ్రాయెల్-ఇరాన్ ఉద్రిక్తతలు : అంతర్జాతీయ సంక్షోభం

ఇజ్రాయెల్-ఇరాన్ ఉద్రిక్తతలు : అంతర్జాతీయ సంక్షోభం

 

ప్రపంచం ప్రస్తుతం ఒక విలక్షణమైన అస్థిరతను ఎదుర్కొంటోంది. ఫిబ్రవరి చివరి వారంలో ఇజ్రాయెల్ మరియు ఇరాన్ మధ్య రాజుకున్న ఉద్రిక్తతలు కేవలం పశ్చిమ ఆసియాకే పరిమితం కాకుండా, గ్లోబల్ పవర్ పాలిటిక్స్ను వణికించే స్థాయికి చేరుకున్నాయి. ఫిబ్రవరి 28న ఇరాన్ ప్రభుత్వం అత్యంత కీలకమైన ‘హర్మూజ్ జలసంధి’ని తాత్కాలికంగా మూసివేస్తున్నట్లు ప్రకటించిన క్షణం నుండి ప్రపంచ మార్కెట్లు అతలాకుతలం అయ్యాయి. ఈ జలసంధి అనేది ప్రపంచ చమురు రవాణాకు వెన్నెముక వంటిది. దీని మూసివేత వల్ల చమురు సరఫరా ఆగిపోవడం అంటే ప్రపంచ దేశాల ఆర్థిక ఇంజిన్లు ఆగిపోవడమే. ఈ వేడి కేవలం యుద్ధ క్షేత్రంలోనే కాదు, మన హైదరాబాద్లోని శంషాబాద్ విమానాశ్రయం వరకు పాకింది. అంతర్జాతీయ విమాన మార్గాలు అన్నీ దారి మళ్లడం వల్ల పదుల సంఖ్యలో విమానాలు రద్దు కావడం, వేలాది మంది ప్రయాణికులు ఇబ్బందులు పడటం మనం చూస్తున్నాం. దీనికి తోడు గల్ఫ్ దేశాలలో ఉపాధి పొందుతున్న లక్షలాది మంది తెలుగు కార్మికుల భద్రత వారి కుటుంబాల్లో తీరని ఆందోళనను నింపింది.

అడకత్తెరలో పోకచెక్కలా

భారత దౌత్యం

భారతదేశం ప్రస్తుతం అంతర్జాతీయ వేదికపై అత్యంత క్లిష్టమైన సందిగ్ధతను ఎదుర్కొంటోంది. మన విదేశాంగ నీతికి ఇదొక ‘అగ్ని పరీక్ష’ అని చెప్పవచ్చు. ఒకవైపు ఇజ్రాయెల్ మనకు రక్షణ రంగంలో, ఆధునిక సాంకేతికతలో మరియు వ్యవసాయ ఆవిష్కరణలలో అత్యంత నమ్మకమైన భాగస్వామి. ముఖ్యంగా ఉగ్రవాదాన్ని ఎదుర్కోవడంలో ఇజ్రాయెల్ భారత్కు వెన్నుదన్నుగా నిలుస్తోంది. మరోవైపు ఇరాన్ మనకు చారిత్రక కాలం నుండి ఆత్మీయ మిత్రుడు. ఇంధన భద్రతలోనూ, మధ్య ఆసియా దేశాలకు మన ఉత్పత్తులను చేరవేసే ‘చాబహార్ పోర్ట్’ అభివృద్ధిలోనూ ఇరాన్ పాత్ర వెలకట్టలేనిది. ఈ రెండు దేశాల మధ్య యుద్ధం రావడం అంటే, భారత్ తన రెండు కళ్లలో ఏ కన్ను కావాలని అడిగినట్లుగా ఉంది. ఒకరిని సమర్థిస్తే మరొకరిని కోల్పోయే ప్రమాదం ఉంది. అందుకే భారత్ ప్రస్తుతం అత్యంత చాకచక్యంగా వ్యవహరిస్తూ, ఇరు దేశాల మధ్య శాంతిని నెలకొల్పడానికి, చర్చల ద్వారా సమస్యలను పరిష్కరించుకోవడానికి మధ్యవర్తిత్వం వహించే దిశగా అడుగులు వేస్తోంది. యుద్ధం వల్ల కలిగే విధ్వంసం ప్రపంచాన్ని దశాబ్దాల వెనక్కి నెట్టేస్తుందని భారత్ గట్టిగా హెచ్చరిస్తోంది.

 

 

ఆర్థిక మరియు సామాజిక ప్రభావాల విశ్లేషణ

యుద్ధ మేఘాల ప్రభావం ఇప్పటికే మన నిత్యావసరాలపై పడటం ప్రారంభమైంది. హర్మూజ్ జలసంధి మూసివేత వల్ల ముడి చమురు సరఫరాలో అంతరాయం కలిగి, ప్రపంచవ్యాప్తంగా పెట్రోల్, డీజిల్ ధరలు పెరిగే సూచనలు కనిపిస్తున్నాయి. దీనివల్ల రవాణా ఖర్చులు పెరిగి, సామాన్యుడిపై ధరల భారం పడే ప్రమాదం ఉంది. మరోవైపు, ఇరాన్ మరియు ఇజ్రాయెల్ దేశాలలో ఉన్న వేలాది మంది తెలుగు ఇంజనీర్లు, కార్మికులు మరియు విద్యార్థుల భవిష్యత్తు ఇప్పుడు ప్రశ్నార్థకమైంది. యుద్ధ వాతావరణం వల్ల వారు స్వదేశానికి తిరిగి రావడం కష్టతరమవుతోంది. వారి క్షేమం గురించి ఇక్కడ వారి తల్లిదండ్రులు, కుటుంబ సభ్యులు పడుతున్న వేదన వర్ణనాతీతం. కమ్యూనికేషన్ వ్యవస్థలు దెబ్బతినడం వల్ల తమ వారితో మాట్లాడటానికి కూడా వీలుపడని పరిస్థితి నెలకొంది. ఈ సంక్షోభం కేవలం సరిహద్దులకు పరిమితం కాకుండా, ప్రతి ఇంటిని ఏదో రకంగా ప్రభావితం చేస్తోంది.

 

తీవ్రవాద ముప్పు మరియు

 

ప్రపంచ శాంతికి విఘాతం

ఈ ఉద్రిక్తతలను అదునుగా తీసుకుని కొన్ని తీవ్రవాద సంస్థలు మళ్ళీ విజృంభించే ప్రమాదం ఉందని అంతర్జాతీయ నిపుణులు హెచ్చరిస్తున్నారు. అస్థిరత నెలకొన్న ప్రాంతాల్లో ఉగ్రవాద భావజాలం త్వరగా వ్యాప్తి చెందుతుంది. దీనివల్ల ప్రపంచ శాంతికి భంగం కలగడమే కాకుండా, పౌర సమాజంపై దాడులు పెరిగే అవకాశం ఉంది. రంజాన్ వంటి పవిత్ర మాసంలో ఇలాంటి యుద్ధ వాతావరణం ఉండటం ముస్లిం సోదరుల ఆధ్యాత్మిక ప్రశాంతతను దెబ్బతీస్తోంది. మత సామరస్యానికి పెట్టింది పేరైన మన దేశంలో, ఇలాంటి అంతర్జాతీయ ఉద్రిక్తతలు మతపరమైన ధ్రువీకరణకు దారితీయకుండా చూడటం మన అందరి బాధ్యత. శాంతి అనేది కేవలం యుద్ధం లేకపోవడం మాత్రమే కాదు, అది అందరూ కలిసికట్టుగా జీవించే సురక్షితమైన వాతావరణం.

 

చర్చలే ఏకైక మార్గం

ఏ సమస్యకైనా యుద్ధం ఎన్నటికీ శాశ్వత పరిష్కారం కాదు. చరిత్ర చూస్తే, యుద్ధాలు ఎప్పుడూ శవాల కుప్పలను, ఛిన్నాభిన్నమైన దేశాలను మాత్రమే మిగిల్చాయి. ఇజ్రాయెల్ యొక్క రక్షణ అవసరాలు, ఇరాన్ యొక్క ఆత్మగౌరవం.. ఈ రెండింటినీ గౌరవిస్తూనే మధ్యేమార్గంగా శాంతి చర్చలు జరగాలి. ఖమేనీ వంటి గొప్ప నాయకులు వదిలివెళ్ళిన శాంతి సందేశాన్ని ముందుకు తీసుకువెళ్లాల్సిన బాధ్యత నేటి నాయకత్వంపై ఉంది. హైదరాబాద్ వంటి నగరాలు చాటిచెప్పే మత సామరస్య స్ఫూర్తిని ప్రపంచ దేశాలు ఆదర్శంగా తీసుకోవాలి. ప్రపంచాన్ని మూడవ ప్రపంచ యుద్ధం వైపు నెట్టకుండా, మానవత్వం గెలవాలని, రేపటి సూర్యోదయం యుద్ధ విమానాల మోతతో కాకుండా శాంతి కపోతాల సందడితో ఉండాలని మనమందరం మనస్ఫూర్తిగా ఆకాంక్షిద్దాం.

 

చివరగా, ఈ అంతర్జాతీయ సంక్షోభం మనకు నేర్పే పాఠం ఒక్కటే – యుద్ధం ఎప్పుడూ పరిష్కారం చూపదు. ఇజ్రాయెల్ శక్తి, ఇరాన్ తెగువ మధ్య నలిగిపోయేది సామాన్య మానవుడే. ఖమేనీ వంటి మిత్రుల మరణం మనల్ని భావోద్వేగానికి గురిచేస్తుంటే, సరిహద్దుల్లో మోగుతున్న యుద్ధ భేరీలు మనల్ని భయపెడుతున్నాయి. గల్ఫ్ దేశాల్లోని లక్షలాది తెలుగు వారి క్షేమం కోసం, మన ఆర్థిక వ్యవస్థ నిలకడ కోసం ఈ ఉద్రిక్తతలు త్వరగా చల్లారాలి. విద్వేషం కంటే విజ్ఞత గెలవాలని, చర్చల ద్వారా ప్రపంచం మళ్ళీ శాంతి మార్గంలో పయనించాలని మనమందరం ఆకాంక్షిద్దాం.

 

తెలుగు కార్మికుల ఆందోళన

గల్ఫ్ దేశాల్లో, ముఖ్యంగా ఇరాన్ సరిహద్దు ప్రాంతాల్లో సుమారు 20 లక్షల మంది తెలుగు వారు ఉపాధి పొందుతున్నారు.

 

భద్రత: యుద్ధం గనుక వస్తే వీరి భవిష్యత్తు ఏమిటన్నది పెద్ద ప్రశ్న. వారి కుటుంబాలు ఇక్కడ ఆందోళన చెందుతున్నాయి.

 

తిరిగి రాక: యుద్ధ వాతావరణం వల్ల విమానాలు రద్దు కావడం, వీసాల ప్రక్రియ నిలిచిపోవడం వంటి సమస్యలు వారిని కుంగదీస్తున్నాయి.

 

 

ఆయతుల్లా ఖమేనీ: భారత్కు ఆత్మీయ వారధి

ఈ ఉద్రిక్తతల మధ్య ఇరాన్ అత్యున్నత నాయకుడు ఆయతుల్లా అలీ ఖమేనీ మరణవార్త ప్రపంచాన్ని, ముఖ్యంగా ఇస్లామిక్ ప్రపంచాన్ని దిగ్భ్రాంతికి గురిచేసింది. ఖమేనీ గారు కేవలం ఒక రాజకీయ నాయకుడిగానే కాకుండా, ఇరాన్ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణానికి దిక్సూచిగా ఉండేవారు. భారతదేశం పట్ల ఆయనకు ఉన్న గౌరవం సామాన్యమైనది కాదు. భారతీయ సంస్కృతిలోని వైవిధ్యాన్ని, ఇక్కడి ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థను ఆయన ఎప్పుడూ ప్రశంసించేవారు. అంతర్జాతీయ వేదికలపై భారత్కు వ్యతిరేకంగా వచ్చే కొన్ని విమర్శలను ఆయన తనదైన శైలిలో తిప్పికొట్టిన సందర్భాలు అనేకం ఉన్నాయి. ఆయన హయాంలో భారత్-ఇరాన్ సంబంధాలు కేవలం వాణిజ్య పరంగానే కాకుండా, వ్యూహాత్మక స్థాయిలో బలపడ్డాయి. ఆయన మరణం ఇరాన్ దేశానికే కాదు, భారత్ వంటి మిత్రదేశాలకు కూడా ఒక గొప్ప రాజకీయ మరియు ఆధ్యాత్మిక శూన్యాన్ని మిగిల్చింది. ఆయన లేని ఇరాన్ ప్రస్తుతం ఏ దిశగా పయనిస్తుందో, ఆ దేశ భవిష్యత్తు నాయకత్వం భారత్తో ఎలాంటి బంధాన్ని కొనసాగిస్తుందో అన్నది ఇప్పుడు చర్చనీయాంశంగా మారింది.

 

హైదరాబాద్ – ఇరాన్:

హృదయాలను హత్తుకునే బంధం

ఆయతుల్లా ఖమేనీ గారికి మరియు మన హైదరాబాద్ నగరానికి మధ్య ఉన్న బంధం గురించి ఎంత చెప్పినా తక్కువే. ఇది కేవలం దౌత్యపరమైన బంధం కాదు, ఇది శతాబ్దాల నాటి రక్త సంబంధం లాంటిది. ఖమేనీ గారు హైదరాబాద్ను ఎంతో ప్రేమించేవారు. ఆయన తన ప్రసంగాల్లో హైదరాబాద్ను “చిన్న ఇరాన్” (Little Iran) అని ఎంతో మమకారంతో సంబోధించేవారు. హైదరాబాద్లోని పాతబస్తీ వీధులు, అక్కడి ఆషూర్ ఖానాలు, ఇక్కడి షియా ముస్లింల సంస్కృతి పట్ల ఆయనకు విడదీయలేని అనుబంధం ఉండేది. హైదరాబాద్లోని ఇస్లామిక్ విద్వాంసులతో ఆయన తరచుగా చర్చలు జరుపుతుండేవారు. ఇక్కడి సంస్కృతిలో ఉన్న ఇరాన్ ప్రభావం ఆయనను ఎంతో ఆకట్టుకునేది. ఆయన మరణవార్త విన్నప్పుడు భాగ్యనగరంలోని అనేక ప్రాంతాలు నిశ్శబ్దంలో మునిగిపోయాయి. తమ ఆధ్యాత్మిక గురువును, తమ సంస్కృతిని ప్రేమించిన ఒక గొప్ప మిత్రుడిని కోల్పోయామని హైదరాబాద్ వాసులు కన్నీరు పెట్టారు. మసీదుల్లో ఆయన కోసం జరిగిన ప్రత్యేక ప్రార్థనలు ఆ బంధం ఎంతటి

లోతైనదో ప్రపంచానికి చాటిచెప్పాయి.